Σέλερυ

Σέλερυ

Οι ποικιλίες σέλινου, ανάλογα το μέρος του φυτού για το οποίο καλλιεργούνται, χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες : α) σε φυλλώδεις που έχουν πλούσια βλάστηση φυλλώματος και β) σε ριζώδεις που έχουν μικρότερη ανάπτυξη του υπέργειου μέρους του φυτού και μεγαλύτερη ανάπτυξη ρίζας. Οι πιο γνωστές ποικιλίες είναι η παραδοσιακή ποικιλία σέλινου, η ποικιλία σέλερι και η ποικιλία σελινόριζα που διαθέτουν τα εξής χαρακτηριστικά: Κοινή ποικιλία σέλινου: Παραδοσιακή ντόπια φυλλώδη ποικιλία σέλινου με λεπτούς βλαστούς και φύλλα που διαθέτουν έντονο άρωμα και γεύση Ποικιλία σέλερι: Κλασική φυλλώδη ποικιλία σέλινου με χονδρούς τραγανούς βλαστούς που φτάνουν σε ύψος μέχρι και ένα μέτρο και μεγάλα φύλλα που δεν έχουν όμως τόσο δυνατό άρωμα όσο η κοινή ποικιλία. Ποικιλία σελινόριζα: Χαρακτηριστική ποικιλία ριζώδους σέλινου που τρώγεται για τη μεγάλη στρογγυλή ρίζα της, νωπή ή μαγειρεμένη σε σαλάτες και σε σούπες. 

Κοινοποίηση:

Το σέλινο χρειάζεται τακτικό πότισμα για να εξασφαλίζουμε ικανοποιητική υγρασία στο έδαφος και να έχει το φυτό του σέλινου πλούσιο δροσερό φύλλωμα. Ποτίζουμε 2-3 φορές την εβδομάδα την περίοδο του φθινοπώρου ανάλογα και τις καιρικές συνθήκες φροντίζοντας να επαναλαμβάνουμε το πότισμα μόλις στεγνώνει το χώμα. Αν το πότισμα στα σέλινα γίνει αραιότερο και δεν έχουμε δροσερό εδαφικό περιβάλλον, το σέλινο θα αρχίζει να πικρίζει, ενώ οι βλαστοί του δεν θα είναι τόσο τραγανοί, καθώς αποκτούν ίνες στο εσωτερικό.