H γκαζάνια είναι ετήσιο, ποώδες, καλοκαιρινό λουλούδι που χαρακτηρίζεται από χαμηλή ανάπτυξη, πυκνή βλάστηση και μεγάλα άνθη που μοιάζουν με μαργαρίτες. Τα χρώματα των λουλουδιών της γκαζάνιας είναι πολλά και εντυπωσιακά: πορτοκαλί, κίτρινα, μπορντώ, λευκό, καθώς και δίχρωμα σε πολλούς συνδυασμούς. Η γκαζάνια αποτελεί εξαιρετική επιλογή φυτού για εδαφοκάλυψη στον κήπο, καθώς επίσης για φύτευση στο μπαλκόνι σε χαμηλές γλάστρες.Αν και ενδημικό της Νοτίου Αφρικής, η γκαζάνια πλέον έχει εγκλιματιστεί και απαντάται στις χώρες της Μεσογείου. Έχει μεγάλη περίοδο ανθοφορίας, καθώς ανθίζει από τις αρχές της άνοιξης μέχρι και πολύ αργά το φθινόπωρο. Η γκαζάνια προτιμά έδαφος που στραγγίζει πολύ καλά και φυτόχωμα γενικής χρήσης όταν είναι φυτεμένη σε γλάστρα. Η γκαζάνια αγαπά θέσεις φύτευσης με έντονη ηλιοφάνεια για αρκετές ώρες τη μέρα. Θεωρείται φυτό που αντέχει πολύ στις παραθαλάσσιες φυτεύσεις, καθώς είναι πολύ ανθεκτική στα άλατα. Είναι αρκετά ευαίσθητη στο ψύχος του χειμώνα, ειδικά όταν είναι φυτεμένη σε γλάστρα.

Το άλυσσο είναι ετήσιο ανθόφυτο, χαμηλής ανάπτυξης, με μικρά λογχοειδή φύλλα ανοιχτού πράσινου χρώματος και πολλά μικρά άνθη χρώματος λευκού, ρόδινου ή μωβ. Το άλυσσο διαθέτει πλούσια και παρατεταμένη ανθοφορία που διαρκεί από νωρίς την άνοιξη μέχρι τα τέλη φθινοπώρου. Αποτελεί ιδανικό φυτό για αβαθείς γλάστρες και ζαρντινιέρες, αλλά και για τον κήπο σε φύτευση κατά συστάδες, σε βραχόκηπους, για εδαφοκάλυψη ή για χαμηλή ανθισμένη μπορντούρα. Το άλυσσο αναπτύσσεται καλύτερα σε ηλιόλουστες ή ημισκιερές θέσεις και είναι ανθεκτικό τόσο σε υψηλές, όσο και σε χαμηλές θερμοκρασίες. Ιδανική θερμοκρασία για την ανάπτυξη του άλυσσου, είναι από 16 εως 24°C. Το άλυσσο δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις όσον αφορά το έδαφος, αναπτύσσεται εύκολα ακόμα και σε παραθαλάσσιες περιοχές, αρκεί να επιλέξουμε ηλιόλουστα σημεία του κήπου. Ο πολλαπλασιασμός του άλυσσου γίνεται με σπόρους που μπορούμε να σπείρουμε απευθείας στη θέση φύτευσης μέσα στον Μάρτη, ώστε να εξασφαλίσουμε πλούσια καλοκαιρινή ανθοφορία.

Οι γαρυφαλλιές αναπτύσσονται καλύτερα σε φωτεινά και ηλιόλουστα μέρη, όπου μας χαρίζουν πολλά λουλούδια. Δε φοβάται τον χειμώνα και είναι φυτό ανθεκτικό στο κρύο, καθώς αντέχει και σε θερμοκρασίες κάτω του μηδενός. Αντίθετα τα πολύ ζεστά και ξηρά καλοκαίρια την ταλαιπωρούν. Θερμοκρασίες πάνω από 35 βαθμούς μπορεί να εξασθενήσουν το φυτό και να ξεραθεί. H γαρυφαλλιά προτιμά πλούσιο, γόνιμο έδαφος με καλή αποστράγγιση του νερού, καθώς είναι ευαίσθητη στην υπερβολική υγρασία και μπορεί να σαπίσουν οι ρίζες της. 

Το αγήρατο είναι ένα ξεχωριστό καλλωπιστικό φυτό χαμηλής ανάπτυξης με καρδιόσχημα φύλλα και πανέμορφα μικρά άνθη σε επάκριες ταξιανθίες που μοιάζουν με τούφες, σε αποχρώσεις του μπλε, του ιώδους και του άσπρου. Η ανθοφορία του αγήρατου είναι τόσο πλούσια, που σχεδόν κρύβει το φύλλωμα του φυτού, και διαρκεί από την άνοιξη μέχρι τα τέλη φθινοπώρου. Το αγήρατο έχει καταγωγή από το Μεξικό και αποτελεί ιδανική επιλογή για φύτευση σε αβαθείς γλάστρες και ζαρντινιέρες, ενώ χρησιμοποιείται επίσης στον κήπο σε φύτευση κατά συστάδες, σε βραχόκηπους, ακόμη και για εδαφοκάλυψη.  Το αγήρατο δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις όσον αφορά το έδαφος, αρκεί να έχει καλή αποστράγγιση. Όταν βρεθεί σε γόνιμο χώμα παρουσιάζει καλύτερη ανάπτυξη και πλουσιότερη ανθοφορία.

Το γένος helichrysum περιλαμβάνει πάνω από 500 είδη με εξάπλωση σε όλο σχεδόν τον κόσμο. Πολλά καλλιεργούνται σαν καλλωπιστικά. Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου δέκα είδη. Συναντιέται κυρίως στις περιοχές του Nομού Πρεβέζης, Νομού Θεσπρωτίας και στις Ιόνιους νήσους.

Τα ανθάκια του είναι μικρά κίτρινα και ο βλαστός του λεπτός. Όταν ξηραθεί, το φυτό κρατάει το σχήμα του και οι κορυφές των λουλουδιών το κίτρινο χρώμα τους, γι αυτό και τα λένε και «αθάνατα» ή «αμάραντα».