H καλέντουλα είναι ένα λουλούδι που συναντάμε άγριο στη φύση και μπορούμε να φυτεύσουμε ως καλλωπιστικό φυτό στον κήπο, καθώς και σε γλάστρες στο μπαλκόνι μας. Αυτοφυές φυτό στη Νότια Ευρώπη, ξαδερφάκι της μαργαρίτας, η καλέντουλα ξεχωρίζει για τα υπέροχα μεγάλα λουλούδια της σε έντονο κίτρινο και πορτοκαλί χρώμα, καθώς και για τις φαρμακευτικές της ιδιότητες. Αγαπημένη επιλογή των κηποτεχνών, η καλέντουλα διάθετει μεγάλη περίοδο ανθοφορίας από τις αρχές της άνοιξης μέχρι τα τέλη φθινοπώρου.  Η καλέντουλα ευδοκιμεί σε ηλιοφανείς θέσεις σε αγρούς και σε χωράφια που έχουν χαμηλό υψόμετρο. Αν τη φυτέψουμε σε γλάστρα σε σκιά ή ημισκιά, θα επιβιώσει παρουσιάζοντας μειωμένη ανθοφορία. Η καλέντουλα αντέχει τις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά είναι ευαίσθητη σε θερμοκρασίες κοντά στους 0°C. Για το λόγο αυτό, αν και θεωρείται πολυετές φυτό, η καλέντουλα συνήθως ζει για ένα χρόνο, καθώς δεν αντέχει την παγωνιά του χειμώνα. Σχετικά με τη μεταφύτευση, η καλέντουλα θέλει δροσερό και γόνιμο χώμα που να συγκρατεί την υγρασία, ενώ αν τη φυτέψουμε σε γλάστρα θα χρησιμοποιήσουμε φυτόχωμα γενικής χρήσης με αρκετό περλίτη για να συγκρατεί την υγρασία. 

Οι γαρυφαλλιές αναπτύσσονται καλύτερα σε φωτεινά και ηλιόλουστα μέρη, όπου μας χαρίζουν πολλά λουλούδια. Δε φοβάται τον χειμώνα και είναι φυτό ανθεκτικό στο κρύο, καθώς αντέχει και σε θερμοκρασίες κάτω του μηδενός. Αντίθετα τα πολύ ζεστά και ξηρά καλοκαίρια την ταλαιπωρούν. Θερμοκρασίες πάνω από 35 βαθμούς μπορεί να εξασθενήσουν το φυτό και να ξεραθεί. H γαρυφαλλιά προτιμά πλούσιο, γόνιμο έδαφος με καλή αποστράγγιση του νερού, καθώς είναι ευαίσθητη στην υπερβολική υγρασία και μπορεί να σαπίσουν οι ρίζες της. Ανάλογα το είδος της γαρυφαλλιάς, επιλέγουμε το κατάλληλο είδος της γλάστρας και της ζαρντινιέρας.

Το αγήρατο είναι ένα ξεχωριστό καλλωπιστικό φυτό χαμηλής ανάπτυξης με καρδιόσχημα φύλλα και πανέμορφα μικρά άνθη σε επάκριες ταξιανθίες που μοιάζουν με τούφες, σε αποχρώσεις του μπλε, του ιώδους και του άσπρου. Η ανθοφορία του αγήρατου είναι τόσο πλούσια, που σχεδόν κρύβει το φύλλωμα του φυτού, και διαρκεί από την άνοιξη μέχρι τα τέλη φθινοπώρου. Το αγήρατο έχει καταγωγή από το Μεξικό και αποτελεί ιδανική επιλογή για φύτευση σε αβαθείς γλάστρες και ζαρντινιέρες, ενώ χρησιμοποιείται επίσης στον κήπο σε φύτευση κατά συστάδες, σε βραχόκηπους, ακόμη και για εδαφοκάλυψη.  Το αγήρατο δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις όσον αφορά το έδαφος, αρκεί να έχει καλή αποστράγγιση. Όταν βρεθεί σε γόνιμο χώμα παρουσιάζει καλύτερη ανάπτυξη και πλουσιότερη ανθοφορία.

πάρχουν πάνω από 300 ποικιλίες γαρυφαλλιάς. Καλλιεργούμενες και άγριες ποικιλίες γαρυφαλλιάς, αρωματικές γαρυφαλλιές και γαρυφαλλιές χωρίς άρωμα, ψηλές και χαμηλές, άλλες έρπουσες και άλλες ορθόκλαδες ιδανικές για κομμένο λουλούδι. Πιο γνωστές ποικιλίες είναι η κοινή γαρυφαλλιά, το κινέζικο γαρύφαλλο, το γαρύφαλλο των ποιητών, ενώ μια ξεχωριστή αναφορά αξίζει να γίνει στην άγρια γαρυφαλλιά. Κοινή γαρυφαλλιά (Dianthus caryophyllus): Η γαρυφαλλιά που θυμόμαστε να στολίζει παραδοσιακά τις αυλές των παππούδων και των γιαγιάδων μας. Διαθέτει γκριζοπράσινο φύλλωμα και μία μεγάλη ποικιλία σε χρώματα λουλουδιών όπως άσπρο, ροζ, μωβ, πορτοκαλί και κόκκινο. Υπάρχει μία μεγάλη γκάμα ποικιλιών της κοινής γαρυφαλλιάς για να επιλέξουμε από τόσο σε ύψος, από 20 εκατοστά μέχρι 70 εκατοστά όσο και διαμόρφωση από ορθόκλαδες μέχρι πλαγιόλαδες. Γαρύφαλλο των ποιητών (Dianthus barbatus): Το γαρύφαλλο των ποιητών είναι ποώδες φυτό χαμηλής ανάπτυξης που φτάνει σε ύψος 20-25 εκατοστά και παράγει πολλά μικρά λουλούδια με χαρακτηριστικά σχιστά πέταλα που θυμίζουν κρόσσια. Τα λουλούδια έχουν χρώμα λευκό, ροζ ή κόκκινο ενώ υπάρχουν και κάποια δίχρωμα. Συνήθως, ζουν για 1-2 χρόνια αλλά πολλαπλασιάζονται εύκολα καθώς πέφτει ο σπόρος από τα άνθη. Κινέζικη γαρυφαλλιά (Dianthus chinensis): Το κινέζικο γαρύφαλλο είναι αυτοφυές φυτό των βουνών της νότιας Ευρώπης που φτάνει σε ύψος τα 30-70 εκατοστά. Τα λουλούδια του παρουσιάζονται σε μια πυκνή συστάδα μέχρι και 30 ανθέων μαζί στην κορυφή των βλαστών, είναι 2-3 εκατοστά σε διάμετρο με πέντε πέταλα τα οποία εμφανίζουν χαρακτηριστικές οδοντωτές άκρες. Τα συναντάμε σε διάφορα χρώματα όπως λευκό, ροζ, κόκκινο, μωβ και ποικίλα σχέδια.

Υπάρχει μπαλκόνι ή αυλή χωρίς βασιλικό; Δεν νομίζω! Ακόμη και στα παράθυρα των σπιτιών, τοποθετούμε μικρές γλάστρες με βασιλικό για μας χαρίζει το πλούσιο άρωμά του. Ο βασιλικός είναι αναμφισβήτητα το πιο δημοφιλές αρωματικό φυτό της μεσογειακής κουζίνας. Ειδικά οι πλατύφυλλες ποικιλίες βασιλικού, αποτελούν βασικό συστατικό σε σαλάτες, σε σάλτσες και σε πολλές συνταγές μαγειρικής. Φυτεύουμε βασιλικό σε γλάστρα, λοιπόν, για να μπορούμε να κόβουμε φρέσκα τα φύλλα του όποτε τα χρειαστούμε! Αποφεύγουμε την νότια έκθεση που έχει πολύ ηλιοφάνεια και πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Οι έντονες μεσημεριανές ακτίνες του ήλιου την καλοκαιρινή περίοδο θα προκαλέσουν σοβαρά εγκαύματα στα φύλλωμα του βασιλικού. Την περίοδο του χειμώνα, θα χρειαστεί να προφυλάξουμε τον βασιλικ ό από τους δυνατούς βοριάδες και την παγωνιά. Αν η θέση που εχουμε το βασιλικό είναι εκτεθειμένη, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ειδικό ύφασμα αντιανεμικής προστασίας.